Zbli\u017ca si\u0119 po\u0142udnie, gdy opuszczamy Szafarni\u0119. Zostawiamy za plecami ziele\u0144 ogrodu i bia\u0142e \u015bciany O\u015brodka Chopinowskiego, jeste\u015bmy wypocz\u0119ci i gotowi do drogi. Mo\u017cemy i\u015b\u0107 dalej, a\u017c do samego Santiago de Compostela.<\/p>\n
Piaszczysty szlak prowadzi nas przez pola. Mijamy ludzi pracuj\u0105cych w swoich ogrodach, obok nas przeje\u017cd\u017ca traktor wioz\u0105cy siano. Krowy pas\u0105 si\u0119 na pastwisku. W powietrzu unosi si\u0119 zapach \u015bwie\u017co skoszonej trawy. Przez jaki\u015b czas milczymy, po czym zaczynamy rozmawia\u0107 na tematy, kt\u00f3rych normalnie nie poruszamy.<\/p>\n
Rozmowa ci\u0105gnie si\u0119 dalej, przechodz\u0105c przez \u015awiatowe Dni M\u0142odzie\u017cy do Camino, kt\u00f3re jest przecie\u017c do\u015bwiadczeniem Boga w czasie drogi. Ni st\u0105d, ni zow\u0105d Stachu zaczyna \u015bpiewa\u0107 piosenki, kt\u00f3rych sensu nie b\u0119d\u0119 pr\u00f3bowa\u0142 tutaj zg\u0142\u0119bia\u0107. Licytujemy si\u0119 w liczbie p\u0119cherzy na stopach. Podobno ten, kto podczas pielgrzymki nie ma \u017cadnego, zostanie w przysz\u0142o\u015bci ksi\u0119dzem. Robi si\u0119 weso\u0142o.<\/p>\n
Na horyzoncie pojawia si\u0119 zamek. Powoli dochodzimy do Golubia-Dobrzynia. Przechodz\u0105c przez mostek nad Drw\u0119c\u0105, mijamy kilku mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n
Przechodzimy przez rynek w Golubiu-Dobrzyniu, gdzie w leniwym cieple popo\u0142udniowych promieni s\u0142onecznych spaceruje kilka os\u00f3b. Dochodzimy do skrzy\u017cowania dr\u00f3g, przy kt\u00f3rym musimy si\u0119 po\u017cegna\u0107.<\/p>\n
U\u015bciski d\u0142oni, wymiana paru s\u0142\u00f3w. Koledzy spiesz\u0105 si\u0119 na zaj\u0119cia, ten odcinek szlaku pokonam wi\u0119c samotnie.<\/p>\n
Wspinam si\u0119 na wzg\u00f3rze, gdzie stoi g\u00f3ruj\u0105cy nad miastem zamek. W XIV wieku wybudowali go Krzy\u017cacy w miejsce drewnianej budowli obronnej stoj\u0105cej przy Drw\u0119cy na stra\u017cy. W czasie wojny polsko-krzy\u017cackiej jego za\u0142oga, jak zreszt\u0105 w wielu zamkach, liczy\u0142a zaledwie kilku rycerzy zakonnych. Twierdz\u0119 trzy razy pr\u00f3bowa\u0142 zdoby\u0107 W\u0142adys\u0142aw \u0141okietek, uda\u0142o si\u0119 to dopiero W\u0142adys\u0142awowi Jagielle. Przez jaki\u015b czas mieszka\u0142a tu Anna Waz\u00f3wna, uprawiaj\u0105c na golubskich wzg\u00f3rzach winoro\u015bl oraz tyto\u0144. To w\u0142a\u015bnie jej duch straszy uczestnik\u00f3w balu, czyli dziesi\u0119ciu najpopularniejszych Polak\u00f3w roku, w czasie nocy sylwestrowej. W minionych latach w Ann\u0119 Waz\u00f3wn\u0119 wciela\u0142a si\u0119 Miss Polonia.<\/p>\n
W trakcie wojen napoleo\u0144skich zamek pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 lazaretu, p\u00f3\u017aniej urz\u0105dzono tutaj obory, nast\u0119pnie wi\u0119zienie i szko\u0142\u0119 wiejsk\u0105. Po wojnie twierdza zosta\u0142a odbudowana. Spaceruj\u0105c po salach zamkowych, ogl\u0105dam fotografie Turnieju Rycerskiego, kt\u00f3ry odbywa si\u0119 tutaj co roku w lipcu. Przyje\u017cd\u017caj\u0105 dru\u017cyny zar\u00f3wno z Polski, jak i np. z W\u0142och czy Ukrainy, aby pojedynkowa\u0107 si\u0119 na kopie, topory miecze, konno lub pieszo. Historia \u015bredniowiecznego zamku nadal \u017cyje.<\/p>\n
Jest ju\u017c p\u00f3\u017ano. Opuszczam wzg\u00f3rze zamkowe i ponownie zag\u0142\u0119biam si\u0119 w uliczki Golubia-Dobrzynia, kt\u00f3re wyprowadzaj\u0105 mnie z miasta. Przy metalowym krzy\u017cu skr\u0119cam w prawo, w drog\u0119 opadaj\u0105c\u0105 w las. Szlak wiedzie prosto a\u017c do samego Ciechocina. Przyspieszam kroku, staram si\u0119 oddycha\u0107 r\u00f3wnomiernie. Jestem tu tylko ja, droga i las doko\u0142a. Moje kroki i trzeszczenie drzew staj\u0105 si\u0119 wszystkim, co s\u0142ysz\u0119. Droga zdaje si\u0119 nie mie\u0107 ko\u0144ca, nie posiada nawet zakr\u0119tu, kt\u00f3ry dawa\u0142by nadziej\u0119, \u017ce tam, ju\u017c za chwil\u0119, czeka na mnie Ciechocin. Nuc\u0119 pod nosem piosenki, kt\u00f3re chcia\u0142bym teraz us\u0142ysze\u0107. Nast\u0119pnie odmawiam r\u00f3\u017caniec. Na niebie gromadz\u0105 si\u0119 chmury, b\u0119dzie pada\u0107.<\/p>\n
G\u0119ste krople deszczu spadaj\u0105 z nieba, gdy dochodz\u0119 do Ciechocina. Deszcz staje si\u0119 coraz bardziej intensywny, gdy niespodziewanie wychodzi s\u0142o\u0144ce, oz\u0142acaj\u0105c zielon\u0105 \u0142\u0105k\u0119, roziskrzaj\u0105c krople wody. Deszcz ustaje, zaczyna kr\u00f3lowa\u0107 s\u0142o\u0144ce. Ponownie robi si\u0119 ciep\u0142o. Czuj\u0119 si\u0119 szcz\u0119\u015bliwy. Mam w nogach ponad 100 km, szed\u0142em przez deszcz i przez s\u0142o\u0144ce, dotar\u0142em na miejsce. Dzisiejsza droga jest wi\u0119c sko\u0144czona, droga do Santiago de Compostela nadal trwa.<\/p>\n
\n
Szafarnia-P\u0142onko-Bia\u0142kowo-Dobrzy\u0144-Golub-Dulnik-Ciechocin 20 km<\/em><\/strong><\/p>\n Miko\u0142aj Wyrzykowski, Niedziela 33\/2015<\/p>\n <\/p>\n