Pod Wiatr nr 3(168)2013 czerwiec\/lipiec 2013,\u00a0 s. 2-3, Miko\u0142aj zdoby\u0142 I nagrod\u0119 w konkursie publicystycznym „My z XXI wieku” organizowanym pod patronatem Stowarzyszenia Sympatyk\u00f3w Dziennikarstwa M\u0142odzie\u017cowego.<\/p>\n
<\/p>\n
Konkurs mia\u0142 charakter zamkni\u0119ty\u2013 wzi\u0119li w nim udzia\u0142 wy\u0142\u0105cznie uczestnicy XXI edycji Mi\u0119dzyszkolnych Regionalnych Warsztat\u00f3w Dziennikarskich oraz X Studium Reporta\u017cu.<\/p>\n
www.podwiatr.pl<\/a><\/p>\n Zapragn\u0105\u0142em p\u00f3j\u015b\u0107 do antykwariatu. Od dawna fascynowa\u0142o mnie to miejsce. Traktowa\u0142em je jako krain\u0119 czar\u00f3w, gdzie mo\u017cna pozna\u0107 nowe \u015bwiaty; kr\u00f3lestwo ciszy wype\u0142nione rzekami s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re pragn\u0105 o\u017cy\u0107; k\u0105cik z przesz\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 ka\u017cdy pisarz zamyka w swoim dziele. Zapragn\u0105\u0142em poczu\u0107 ten niezwyk\u0142y klimat i ju\u017c sobie to wyobra\u017ca\u0142em: otwieram drzwi, dzwoni metalowy dzwonek, zapominam o ha\u0142asie ulicy i w\u0119druj\u0119 mi\u0119dzy rega\u0142ami ze starymi ksi\u0105\u017ckami (ale\u017c one pachn\u0105!), zapalam \u015bwieczk\u0119, przerzucam po\u017c\u00f3\u0142k\u0142e stronice, szukaj\u0105c s\u0142\u00f3w dla siebie… Staro\u015bwieckie, prawda? Warto czyta\u0107. Czytaj\u0105c, bardziej staj\u0119 si\u0119 cz\u0142owiekiem. Statystyki, je\u015bli im wierzy\u0107, m\u00f3wi\u0105, \u017ce ponad po\u0142owa Polak\u00f3w w czasie roku nie ma \u017cadnego kontaktu z jak\u0105kolwiek ksi\u0105\u017ck\u0105. Dlaczego? Przede wszystkim brakuje nam czasu, cho\u0107 ch\u0119ci pewnie te\u017c. Wci\u0105\u017c gdzie\u015b gonimy, \u017cyjemy z dnia na dzie\u0144, nie potrafimy si\u0119 zatrzyma\u0107 i pomy\u015ble\u0107. Znale\u017a\u0107 cho\u0107by godzin\u0119 spokoju, zapa\u015b\u0107 si\u0119 w g\u0142\u0119bokim fotelu przed kominkiem, usi\u0105\u015b\u0107 na \u0142awce w parku i da\u0107 si\u0119 ponie\u015b\u0107 magii s\u0142\u00f3w. Spr\u00f3bowa\u0107 rozci\u0105gn\u0105\u0107 czas, delektowa\u0107 si\u0119 t\u0105 chwil\u0105, nie by\u0107 niewolnikiem, ale w\u0142adc\u0105 czasu. Nie jest jednak \u0142atwo, potrzeba do tego wewn\u0119trznej si\u0142y, energii, by wyrwa\u0107 si\u0119 z wy\u015bcigu i zwolni\u0107 tempo. Tu nie chodzi o to, by by\u0142o wygodnie, ale prawdziwie. W ksi\u0105\u017ckach, tak jak w muzyce, malarstwie, ca\u0142ej sztuce, jest co\u015b niezwyk\u0142ego, jakby by\u0142a w nich zawarta ca\u0142a opowie\u015b\u0107 \u017cycia \u2013 s\u0105 jak lustra. Mo\u017cna si\u0119 przy nich \u015bmia\u0107, p\u0142aka\u0107, prze\u017cywa\u0107 wszystkie emocje \u2013 szcz\u0119\u015bliwy, kto ma w sobie dziecko, bo potrafi bardziej czu\u0107. Wie, \u017ce musi ocali\u0107 ksi\u0105\u017cki, ocali\u0107 s\u0142owa, bo je\u015bli one zgin\u0105 \u2013 zgin\u0105 r\u00f3wnie\u017c wszystkie warto\u015bci, kt\u00f3r\u0105 sob\u0105 prezentuj\u0105. Dlatego te\u017c ko\u0144cz\u0119 i id\u0119, wraz ze wszystkimi s\u0142owami, kt\u00f3re siedz\u0105 w mojej g\u0142owie. Tymi wypowiedzianymi i niewypowiedzianymi, tymi, kt\u00f3re dopiero poznam, kt\u00f3re stan\u0105 si\u0119 s\u0142o\u0144cem, kwiatami kwitn\u0105cymi przy srebrzystej rzece namalowanej moj\u0105 r\u0119k\u0105, ale nie tylko przeze mnie.<\/p>\n Id\u0119 czyta\u0107. Id\u0119 odkrywa\u0107. Id\u0119 do\u015bwiadcza\u0107. Id\u0119 spotyka\u0107. Miko\u0142aj Wyrzykowski, lat 15<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Pod Wiatr nr 3(168)2013 czerwiec\/lipiec 2013,\u00a0 s. 2-3, Miko\u0142aj zdoby\u0142 I nagrod\u0119 w konkursie publicystycznym „My z XXI wieku” organizowanym pod patronatem Stowarzyszenia \n [...]<\/a>","protected":false},"author":46,"featured_media":3565,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[149,569,568],"tags":[641],"class_list":["post-3564","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-mikolaj-wyrzykowski","category-mikolaj-wyrzykowski-publikacje","category-publikacje","tag-mikolaj-wyrzykowski"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/kudlaczewpodrozy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3564","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/kudlaczewpodrozy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/kudlaczewpodrozy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/kudlaczewpodrozy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/46"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/kudlaczewpodrozy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3564"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/kudlaczewpodrozy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3564\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/kudlaczewpodrozy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3565"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/kudlaczewpodrozy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3564"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/kudlaczewpodrozy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3564"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/kudlaczewpodrozy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3564"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Ocali\u0107 s\u0142owa<\/strong><\/h2>\n
\nDlatego po zaj\u0119ciach w szkole wzi\u0105\u0142em sw\u00f3j plecak i wedle wskaz\u00f3wek znajomych ruszy\u0142em szuka\u0107 antykwariatu. Cho\u0107 wedle kalendarza nasta\u0142a ju\u017c wiosna, na ziemi le\u017ca\u0142 \u015bnieg, powietrze niczym ch\u0142odny sztylet raz po raz d\u017aga\u0142o sk\u00f3r\u0119. Po\u015bwi\u0119ci\u0142em du\u017co czasu, wytrwale kr\u0105\u017cy\u0142em uliczkami Starego Miasta w Toruniu, z szeroko otwartymi oczami, przez niekt\u00f3re miejsca przechodzi\u0142em nawet par\u0119 razy… i nic. Zawiedziony zawi\u0105za\u0142em sznurowad\u0142a, na\u0142o\u017cy\u0142em s\u0142uchawki na uszy i pospieszy\u0142em na autobus. Podczas drogi my\u015bla\u0142em o ludziach i ksi\u0105\u017ckach, o tym, jak bardzo przenikaj\u0105 si\u0119, wp\u0142ywaj\u0105 na siebie, nadaj\u0105 warto\u015bci… Gdy wr\u00f3ci\u0142em do domu, dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce zlikwidowali ten antykwariat.
\nDlaczego? W\u0142a\u015bciwie nikt tam nie chodzi\u0142\u2026
\nBo to dzisiaj niemodne, tak si\u0119 nie robi, przecie\u017c \u017cyje si\u0119 inaczej. Kiedy\u015b ten, kto czyta\u0142 ksi\u0105\u017cki, to by\u0142 go\u015b\u0107, cz\u0142owiek szanowany, m\u0105dry \u2013 ka\u017cdy chcia\u0142 taki by\u0107, takie by\u0142y priorytety. Dzisiaj: czytasz powie\u015bci? Ale po co? To nudne, tracisz \u017cycie, nikt normalny tak nie robi
\n\u2013 co z tego masz?
\nJak to co? Zape\u0142niam pustk\u0119. Jestem wra\u017cliwy na to, co dzieje si\u0119 wok\u00f3\u0142 mnie. Bardziej czuj\u0119 pewne rzeczy, wzbogacam si\u0119. To m\u00f3j kr\u0119gos\u0142up. Ka\u017cda przeczytana powie\u015b\u0107 to tak jakby kolejna warstwa, przez kt\u00f3r\u0105 patrz\u0119 na \u015bwiat. Chcesz pozna\u0107 cz\u0142owieka? Wybierz si\u0119 z nim w podr\u00f3\u017c, a gdy wr\u00f3cisz, sp\u00f3jrz na jego biblioteczk\u0119. To jest w\u0142a\u015bnie klucz. Je\u015bli dzi\u015b czytanie ksi\u0105\u017cek nie jest obciachem, to nied\u0142ugo mo\u017ce si\u0119 nim sta\u0107. Oczywi\u015bcie dziwacznym by\u0142oby zamkn\u0105\u0107 si\u0119 w pokoju i czyta\u0107 ca\u0142ymi dniami, bo te\u017c prawd\u0105 jest, \u017ce od zbyt wielu przeczytanych ksi\u0105\u017cek si\u0119 \u015blepnie. Traci si\u0119 wra\u017cliwo\u015b\u0107. Im wi\u0119cej widz\u0119, tym mniej rzeczy jestem pewien i tym wi\u0119cej chc\u0119 pozna\u0107.
\nBywaj\u0105 takie powie\u015bci, kt\u00f3re po przeczytaniu b\u0119d\u0105 przez ca\u0142y czas tkwi\u0142y nam w g\u0142owie. Stan\u0105 si\u0119 nasz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105, ukszta\u0142tuj\u0105 nas, ubogac\u0105, nasze \u017cycie b\u0119dzie nimi przes\u0105czone. To s\u0105 prawdziwe skarby. Otwieraj\u0105c ksi\u0105\u017ck\u0119, wi\u0105\u017c\u0105c si\u0119 z ni\u0105, oddaj\u0119 jej kawa\u0142ek siebie, poznaj\u0119 nowe \u015bwiaty, tak jak podczas spotykania si\u0119 z lud\u017ami. Iskrzy si\u0119, s\u0142owa wzlatuj\u0105 do mnie jak motyle, o\u017cywaj\u0105c, prosz\u0105c, bym je ocali\u0142. Ocali\u0142 od zapomnienia.<\/p>\n
\nId\u0119 \u017cy\u0107.<\/p>\n